the M.A.D. pages
Tante Tiny's levensverhaal. |
||
 |
||
| wakker werd hoorde ik dat Moe gestorven was kort nadat ik naar bed gegaan was. De mensen van de begrafenisonderneming kwamen en behingen de kamer met zwarte doeken en plaatsten grote kaarsen naast de kist die hun zachte licht wierpen op het gezicht van onze moeder. Mensen kwamen om te condoleren, mensen die wij jaren niet gezien hadden, mensen die onze vrienden waren geweest toen mijn ouders nog geld hadden, maar die ons vergeten waren toen er niets meer over was. Zij baden bij de "Profundis" en condoleerden de familie en kregen daarna een kopje koffie. Ik zat toen in de 6e klas. Ik was erg ongelukkig bij mijn eerste baan. Mijn taak bestond uit koffie zetten, deur open doen, broodjes voor de baas halen, soms de telefoon aannemen en facturen typen (met twee vingers). Ik had vroeger letterlijk alleen maar een typemachine gezien en er nooit op gewerkt, maar de baas gaf me een stuk papier en zei: "probeer het maar tot je het kunt". Er was niet veel voor mij te doen en ik haatte elke minuut die ik er doorbracht. Ik verdiende tien gulden per maand. Ik staarde naar de klok en zag de wijzers langzaam vooruit kruipen; ik keek |
|
uit het raam en zag de boten door de gracht varen, zag mensen die "vrij" waren om op straat te lopen. Nu heet dit gedeelte van Amsterdam "de rosse buurt" en het is niet aan te raden hier 's avonds rond te lopen. Soms, als de baas weg moest, kwam zijn vrouw op kantoor om mij in de gaten te houden. Zij zat dan te breien. Het was nu 1934 en de tijden waren slecht. Veel mensen waren werkloos. Ik schreef veel sollicitatiebrieven en werd soms uitgenodigd voor een gesprek. Eindelijk kreeg ik antwoord van Numan's Blikfabrieken en zij nodigden me uit voor een gesprek. Toen ik aankwam op de Haarlemmerweg 325 in Amsterdam werd ik ondervraagd door een vrouw die hoofd was van de correspondentie-afdeling waar ik typiste/stenografe zou worden. Er was geen enkele aanwijzing dat de ontmoeting met deze vrouw mijn hele leven zou veranderen. Ik moest brieven in steno opnemen, uittypen, daarna in een postboek doen en Juffrouw Goeman (dat was haar naam) tekende ze dan aan het eind van de dag. |
|
||
   |
||
| Page 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 | 20 | 21 | 22 | 23 | 24 | 25 | 26
|
||