the M.A.D. pages
Tante Tiny's levensverhaal. |
||
 |
||
 We roosteren ze op de kachel en ze hebben een pittige smaak. Vrijdag, 04.05.1945 Ik heb net Paul verzorgd en in bed gestopt (hij is nu 8½ maand) en ik loop rond in een ochtendjas en slippers. Freek en Tine zitten aan tafel. Ergens roept iemand: "Hoera!!" |
|
"Waarschijnlijk is er iemand in de buurt jarig" zeg ik. Er lopen nog steeds mensen op straat en het is nu negen uur en we moeten om zeven uur binnen zijn (Sperrzeit wordt dat genoemd), maar dat is niet ongebruikelijk in deze opwindende dagen. We kwamen afgelopen woensdag zelfs om elf uur thuis... Er roept een man naar mevrouw Prent, onze benedenbuurvrouw: "Vrede, de oorlog is over! Ja, deze keer is het echt waar!" Freek en ik springen op en rennen naar beneden naar mevr. Prent. Maar zij weet niet meer dan wat wij de man al hoorden zeggen. Weer boven gekomen kleed ik mij aan en wij wagen ons met z'n drieën op straat, op naar het Mercatorplein. Op het plein is veel te doen en de mensen sjouwen in de rondte. Het schijnt echt waar te zijn dat de oorlog voorbij is; we kunnen het haast niet geloven! Jonge mensen, zwaaiend met rood-wit-blauwe vlaggen, komen uit de Jan Evertsenstraat ... Een man leest luid een bulletin voor van "De Waarheid", de communistische illegale verzetskrant. Hij leest: de legereenheden in Noordwest Duitsland, Nederland, Denemarken en op de Wadden hebben zich onvoorwaardelijk |
|
||
   |
||
| Page 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 | 20 | 21 | 22 | 23 | 24 | 25 | 26
|
||